حسین تنها

گویــند حســـین بی پــــسر می گردد
شــــهزاده ی او دور پـــــــدر می گردد
ای جــــن و ملک مــــدد به او می باید
همــــنام علی شکسته سر می گردد
آن طـــفل رضــیع و کودک شش ماهه
مشـــتاق به آن تیرِ سه سر می گردد
عــــبدالَه و قــــاسم آن یتیمان حسن
چون ساقه گل شاخه ی تر می گردد
عــــــــباسِ علـــمدار و برادرهــــــایش
قــربانی اربــــاب و قــــــــمر می گردد
از جـــمع بنی هاشم و اصحاب غـــیور
هر یک به مصاف عشق سر می گردد

هاشم مالکی

30/9/91