شعر/دست تو

دست تو

کــــاش من گردم فـــــدایِ دســـت تو

خــــوردن ضربت، صــــــدایِ دســـت تو

بشکند دستی که دستت را شکـست

فرشــیان را دست، از عرشت گُسست

گشـــت عــالم با غــــروبت تیــــره روز

قلب مــا پر شــد از انـــدوه و زِ ســـوز

دخــــتر رحمت شـــد آنجا لاله گــــون

کـــاش می شد دشمن آنجا سرنـگون

عــرش مشــتاقت، مــلائک بیــــــشتر

گـــشت گریــــانت، پدر زان پیــــــشتر

عــــالــم و آدم عـــــــزادار تــــو شــــــد

خـــــاتم خـــــوبان خریــــــدار تو شـــــد

تا قیـــــامت داغ تــــو در قلب مـــــاست

مـــی نگـــردد قدِّ مــــن از داغ، راســــت

هســــت شاهـــــد آن خــــداوند حکـیم

شیعــــــیان را مــــژده دادم مــــــا تکـــیم

خـــوش بحــــال من شدم، همـــکیشتان

بر خــــودم بالــَـــم شــــدم، درویـــــشتان

مــــن نمی خواهــــم بهــــشتِ بی شما

هســت جنــّت، هر کــجا هســــتی شما

باشــــــــد آن روز قیــــــامت در ســـــــــرا

جـــــا دهی در بیـــــــن یارانـــــت مـــــــرا

هاشم مالکی

26/12/1391

 

شعر/ بهار دلنشین

بهار دلنشين

بهار دل نشين آمد، خوش آمد 

نگار گل نشين آمد، خوش آمد

گل و بلبل به همراه شــکوفه

به تزيين زميJن آمد، خوش آمد

شود هر ساله نو گلهاي بستان

به تدبير مـــکين آمد، خوش آمد

دوباره مي رســـد هنگام تغيير

گل و بلبل ببـــين آمد، خوش آمد

پس از خشــــکيدن برگ درختان

گل و سبزه چنين آمد، خوش آمد

تقلّب در زمــــين و در زمــان شد

تدبّر از اميــــن آمد، خــــوش آمد

چه خوش باشد تحوّل در دل من

که احسن با امين آمد، خوش آمد

کند سر ســــبز رُخسار زمين را

خدا در گل ببــــين آمد، خوش آمد

مگر فصــــل دگرگــــوني نگـــشته؟

چرا گشته، پس اين آمد، خوش آمد

اگر ســــاقي مرا جام جمــــي داد

به لطفش از رهين آمد، خــوش آمد

کنون ايام عيـــد و فصـــل گــل شد

زمين را اين چنين آمد، خـــوش آمد

طــــرَب، شـــادي، شِـــکَر، شُـکر

خــدا را آفـــــرين آمد، خـــوش آمد

شـــود آيــــا گـل يـــک دانـــــــه آيد؟ 

بگويم هُش که هين آمد، خوش آمد؟

گــــر از هاشم ندائـــــي بر نخــــيزد

بگـــــو مولاي ديـــــــن آمد، خوش آمد

هاشم مالکي [1]

قم مقدسه- 13/12/88

اين شعر در 14بيت تقديم به 14 معصوم(ع) در روز ميلاد نبي مکرم اسلام و صادق آل محمد سروده شد[2]

---

[1] - منظور از آن گل، حضرت ولي عصر(عج) مي باشد که با آمدنش زندگي بشريت بهار مي شود

[2] - اين شعر در وبلاگ روستاي خيارج نيز مي باشد:  www.khiaraj.parsiblog.ir

شعر/درختکاری

درختکاری

شـد موسم کشتن درختان

انـــواع ثــمر، مـــفرّح جـــان

خــوش باد که ما را ثــمر آید

خوشنودی ربّ و شـادی آن

15/12/1391

شعر/خدای من

خدای من

حکـــایت شـده عارفــی با صــــفا

سرش زیر و آهسته گفت ای خدا

مـــــنِ ناتـــــوان را تــــوان داده ای

به خشکیده چوبی تو جان داده ای

چگـــونه تو را شــــکر گویم چنـــین

که تســخیر من شد زمـــان و زمین

به ســردی و گرمــی عدالت کنــی

به تلــخی، حَـلاوت عنــــایت کنـــی

بود مــــهر تو بیــــش از مـــام ِمـــن

و قهــــرت بود نیـــش در کـــام مــن

کریمـــــی و ستـــــّاری و مهــــربان

عظــــــیمی و غفّــــاری و جـــاودان

بود نعــــمتت بر مـــن اینک تمــــام

نمــــا لطفت اکنــــون بمن مسـتدام

تویـــی مستــــحق پرستـــــش و یاد

مــــرا بنـــدگی افتــــــخار از تــــو باد

تو رحمـــــانی و مــــالک و خالــــقی

ســــلام و شهــــیدی و بس رازقــی

عــــزیز و حکــــیم و بصـــیری بـه ما

علــــیم و خبــــیری ، تفـــضّل نـــما

غنــــیّ و حمـــید و سمــیع و رؤوف

به مخــــلوق عالم یکـــا یک عطــوف

غفـــور و ودود و مسبــــَّح توئـــــی

عفــــوّ و کـــتوم و مقـــدّس توئـــی

نبــــاشد کســــی کفــو او در جهان

مکـــــانی نبـــاشد، و نه در زمـــــان

نزائیــــده او را کســـی و ندارد وَلــد

بـــوَد ربّ واحــــــــد و ربّ احـــــــــد

بود فخــــر هاشـــم که او بنـده است

و خورشـــید بر بنـــده تابنــــده است

هاشم مالکی

17/11/1391

شعر/بهار انقلاب

بهار انقلاب

آمــــد بهار انقــلاب و زد شـــکوفه، غنـــــــچه هایش

گلـــهای سرخی را که افتــــادند کوچه، دانــــه هایش

شد بوستان، این کشور از ایثار ایشان، گـشت گلشن

خشــــکید بنیاد ســــتم، از کار ایشـــان، رفت دشمن

هاشم مالکی

17/11/1391

شعر/میلاد صادق

میلاد صادق

آمـد به جهان، فـــخر زمان، جعفر صــادق

شد شیعه در آن، تازه دگرباره چو سابق

دادنــد ملایک، به پــــدر، مژده ی دیــدار

رفتـــند یکایک، به طــــواف ِ گل بی خـار

مسـرور بشد، باب گـرامش چـو بدیدش

پـــر نور بشد، چشم امـامش، ز نویدش

مـــا هم به همین منـاسبت دلشادیــــم

در شـــادیِ آلِ بیـــــتِ احــــمد شادیـــم

باشــد که بگیریم چنین جشن به میــلاد

بعـد از فرَج و قلــع و قَم ِ ریشه ی بیــداد

بیـــرون برود غُــصه ی عالم به وجـــودش

افـــــزون بشود شــــادی آدم ز وجـــودش

شش بیت برای امام ششم

هاشم مالکی

9/11/1391

شعر/میلاد خاتم رسل

میلاد خاتم رسل

میــلاد رسول خاتم و محمود است

ایــن عید به پیروان او مسعود است

شــد هفــته ی وحدت و سرور امّت

هنــگامه ی صحبت و نزول رحـــمت

گــردید خـراب، کاخ کســـری آن روز

خشــکید، بُحیر ساوه یکـــجا آن روز

خـاموش شد آتشکده ی فُرس عجم

نابود شـد آن غمکده ی ظلم و ستم

طالع بشد از مشرق عالم، خورشید

ساطــع بشد از نور رســـالت، توحید

روحــی به روان آدمــی، داخل شـــد

دردی ز میـــان آدمـــی، زائـــل شــد

شــد رحمـــت حق بخــلق عالم نازل

 گـــردید خــــدا، به جمـــع آدم بــاذل

 باشد که بلطف حـق گرفتار شـــویم

مـــا لایق و مســـــتحقِّ دیدار شویم

آن یار کــــه ذرّیــــه ی خاتــــم باشد

یاریــــگر و منــــجیّ دو عــالم باشــد

هــم نام پیمبرست و هم سیره ی او

هم کنیه ی رهبرست و هم تیره ی او

روشــن شود عالم از وجودش، هر دَم

زائـــل شود از یُـــمن وجـــودش، دَردم

یــا رب بــــه محــــمّد و  علیّ و  زهـرا

تســـهیل کن امـــر فرجش را، بر مـــا

کــــن عیــــدی ما صبــح فــرَج، یا الله

او را بـــرسان بــــه حرمـــــت، ثار الله

ابـــلاغ نمـــــا ز ما بر ایــــشان تبریک

إرزاق نمـــــا رؤیت ایشــــان نـــزدیک

هاشم مالکی

4/11/1391

شعر/شهادت و امامت

شهادت و امامت

شـد کشته امام عسگری، وا ویـــلا

در غـربت و حبس آن دغی، ســـامـَرّا

انـــدوه تو جان فزاست، عالــَــم گیرد

بـــر خالق مـن رواست، جانــــم گیرد

دلـــــگرم ِ ولایــــت ِ ولـــیِّ عــــــصرم

او صــــاحب قــصر و من، صبــیّ قصرم

صـــد شکر که مــن، مُرید او گــــردیدم

او مشـــــــتری و، خــــرید او گــــــردیدم

جــــــانم نبــــوَد، قـــــابل ِ بر قـــــربانی

گــردیده در این حصـــــر ِ زمین، زنـدانی

مــــــن ذرّه بُــــدم، که پر بهـــــا گردیدم

شـــرمنده شـــدم، ز او جــــدا گــردیدم

ای رب برســــان، تو مهـــدی موعـــودت

امّـــید جهان، مُشـک و گــل عنبر، عُودت

مــــا را ز غـــم و ماتم دنیـــــــا بــرَهــان

آن منــجی دل، به حـقّ زهـــــرا بـرسان

آغـــــاز امامتــــــش، مبــــــارک باشــــد

با حـــــــمد و عبـــــادتش، تبــارک باشد

تبــــــریک دگــــر به شیعـــــیانش بـــادا

خشــــنودی جمـــــله پیــــــروانش بــادا

اکنـــــون که شـــده، عید ولایت بر مــــا

بر جمـــــله ی شیعــــیان عنایت فرمــــا

هاشم مالکی

30/10/1391

شعر/انتخاب آزاد

انتخاب آزاد

در انتخـــــاب أصلـــــــح، باید کنیم دقّـــت

زیرا کــــه صالحین را، قلبیست پر ز رقّــت

بی تهـــــمت و تبانی، باید قدم گـــــذاریم

بر روی برگـــــه ی رأی ، رنگ قلم گـذاریم

با انتخــــــــاب بهتــــر، یاری کنیم رهــــــبر

آمـــــال آن ولـــــی را، از بــر کنیم، از بـــــر

بایـــد نمـــــود خدمت، در راه دین و مـــلت

از مـــــا به دور باشــــد، ماندن اسیر ذلّـت

مــــــا پیرو امامیــــم، در اعتقاد و مذهــــب

شــکی بخود نداریم، این است اصل مکتب

هــــرگز نبوده ایــــران، یک انتخاب بـــــسته

کـــازاد گردد اکنون، از دست حزب و دسـته

گــــویند جمـــــــع نــــادان، باید کـــــنید آزاد

از دســــت عـــده ای خاص، باید زنید فـــریاد

آنکس که خود بدینسان، گشته رئیس مردم

اکنــــون زند کنایه، نیــــشش چو نیش کژدم

مــــــا تابع ولــــــیّ و، در خطّ رهبر هستــــیم

از پــــیروی دشمن، چـــندی بود که رستـــیم

با رأی قـــــاطع ما، دشــمن شود هـــــراسان

گــــــوید شده تقـــلّب، قــــزوین یا خــــراسان

مــــا اعتــــــماد داریم، بر خـــــــادمین مـــــلت

هـــــرگز نمی پذیریم، خواری و ننگ و خــــفّت

شـــو دور از بر ما، ای دشـــــمن بد انـــدیش

ما خــــیر خود بدانیم، بهتر ز دشمن خــویش

هاشم مالکی

26/10/91

شعر/در مدح امیرالمؤمنین علی

800x600

در مدح امیرالمؤمنین علی (ع)

مخلوق نخست و عالم آراست، نبی

بعد از نبی و خلقتِ او راست، علی

همراه نبی در شبِ معراج که بود؟

هر جا که بوَد محمّد آنجاست، علی

شکّی نبوَد به فضلِ مولیَ الکَونَین

بر عامه و بر خاص که مولاست؟ علی

گویند علی ساقی کوثر باشد

آن کیست که با نبی أبِ ماست؟ علی

بابای حسین و زینب و کلثوم است  

بابِ حسن و همسر زهراست، علی

ما را چه غم ار مطیع مولا باشیم

اندوه ندارم که دل آراست، علی

حاجت چه بود به قبله های صوری

بر جمله ی ما کعبه ی دلهاست، علی

آن کس که به عمر خویش مشرک نشد و  

ایمان نخست او هویداست، علی

چون فاتح خیبر و علمدار نبی

در بدر و حنین، شأن مولاست، علی

ما مدّعیِ پیروی از آل نبیّیم  

آن کیست شفیع جنّت ماست؟ علی

گر عفو الهی ز کَرم سوی من آید

صد شکر که من چاکر و مولاست، علی

در شب اربعین حسینی  در خیارج تکمیل شد

15/11/88

هاشم مالکی

ادامه نوشته