شعر/دست تو
دست تو
کــــاش من گردم فـــــدایِ دســـت تو
خــــوردن ضربت، صــــــدایِ دســـت تو
بشکند دستی که دستت را شکـست
فرشــیان را دست، از عرشت گُسست
گشـــت عــالم با غــــروبت تیــــره روز
قلب مــا پر شــد از انـــدوه و زِ ســـوز
دخــــتر رحمت شـــد آنجا لاله گــــون
کـــاش می شد دشمن آنجا سرنـگون
عــرش مشــتاقت، مــلائک بیــــــشتر
گـــشت گریــــانت، پدر زان پیــــــشتر
عــــالــم و آدم عـــــــزادار تــــو شــــــد
خـــــاتم خـــــوبان خریــــــدار تو شـــــد
تا قیـــــامت داغ تــــو در قلب مـــــاست
مـــی نگـــردد قدِّ مــــن از داغ، راســــت
هســــت شاهـــــد آن خــــداوند حکـیم
شیعــــــیان را مــــژده دادم مــــــا تکـــیم
خـــوش بحــــال من شدم، همـــکیشتان
بر خــــودم بالــَـــم شــــدم، درویـــــشتان
مــــن نمی خواهــــم بهــــشتِ بی شما
هســت جنــّت، هر کــجا هســــتی شما
باشــــــــد آن روز قیــــــامت در ســـــــــرا
جـــــا دهی در بیـــــــن یارانـــــت مـــــــرا
هاشم مالکی
26/12/1391
این وبلاگ، نسخه دیگری از بوی سیب است، با طعم بلاگفا