شعر/صلوات بر پیامبر

صلوات بر پیامبر(ص)

صلّی الله علی محمد، صلّی الله علی النّبی

و عــلی عتــــرة أحـــمد ، و عــلی آل النبی

نحـــن من شیـــعة أحمد، و من أتبـــاع علی

نذهــــب خــیرَ طــــریق ٍو هـــو أمـــرُ نبـــی

کلّـــنا فی إنتـــظار، عـــن ظهـــور ٍمهــــدوی

کـــان من أولاد أحـــمد، خُلـــقه خُــلقُ النبی

یبســط العدلَ علـــی الأرض، بعـــدل ٍعلــوی

یهـــدم الظّـــلم مــــن الارض، بأمـــر ٍنبــــوی

نتمــــــنّی مـــن إلــــــه، و هـــو ربّ النـــبی

درک مـــــولی العالمـــــین، إبن أبنــــاء النبی

صلّی الله علی محمد، صلّی الله علی النّبی

و عــلی عتــــرة أحـــمد ، و عــلی آل النبی[1]

هاشم مالکی

18/11/1391



[1] - ترجمه شعر: درود خدا بر محمد، درود خدا بر پیامبر، و بر خاندان احمد و آل پیامبر/ما از شیعیان احمدیم و از پیروان علی، افتخار است این که پیروی می کنیم از علی و محمد/ و از اولاد علی و از اولاد پیامبر، بهترین راه را می رویم و آن دستور پیامبر است/ همه ی ما در انتظار ظهور مهدوی هستیم، از فرزندان احمد است،و اخلاقش اخلاق پیامبر است/ عدل را در زمین می گستراند، به عدل علوی، ظلم را از زمین می کنَد به دستور پیامبر/از خدا می خواهیم که او پروردگاه پیامبر است، درک کنیم مولای دو عالم، پسر پسران پیامبر است.

شعرعربی/مدح حضرت عباس

800x600

شعر عربی/در رثای مولایمان عباس(ع)

فی مدح مولانا العباس(ع)

یا ابو فاضــِل، إن أَنتَ ابنُ أَب

لیسَ خَوفٌ عِندَ مَولاکَ وَ رَبّ

ای ابوفاضل، اگر تو پسر پدرت علی هستی(که هستی)، ترسی نزد مولایت حسین و پروردگارت نیست

أنتَ ذُو فَضلٍ، کَریمٍ، ذُو نَسَب

کــــــانَ حَقٌّ، أنتَ أربابُ الاَدَب

تو دارای فضل و بزرگواری، و نَسب خانوادگی هستی، حق این است که تو ارباب ادبی

صارَتِ الماءُ لَدَیکَ مُنفــــَعِل

عَودُکَ الماءَ عَلَی الماءِ فَعِل

آب فرات نزد تو شرمنده شد، برگرداندن تو آب را روی آب، عجب کاری بود؟

کُــــنتَ أنتَ مُعتمـــَدّاً لِلنِــــساء

للِحُسینِ وَ الحَسن، و المُرتَضی

تو تکیه گاه زنان بودی، برای حسین و حسن و علی مرتضی هم

لیسَ مُمکِن، لِلعدُّوِ حَربُک

لکــِنِ الأَعداء بِقصدٍ ضَربُک

برای دشمن امکان نبرد با تو نیست، لکن قصد دارند به تو ضربه وارد کنند

قُل لَهُم ألموتُ لی کانَت مَثَل

حُلــوُهُ أحلَی حَلاوَه، کالعَسَل

به آنها بگو مرگ برای من مثل است، شیرینیش بیشتر از شیرینی عسل است

فَاقطَعوا أَیدِیَّ فی حُبِّ الحُسیَن

لا سَبـــــــــیلَ لِلوفاءِ مِـــثلُ عَین

(ای دشمن) دستانم را قطع کنید در راه محبت حسین، راهی برای اثبات وفاداری مثل دادن چشم نیست

إنّما أعطَیتُ أعضائی وَ لَه

حِـــینَما کانَ أبی قَد قَبَّلََه

من اعضای بدنم را به او دادم، از زمانی که پدرم آنها را بوسید

کُنتُ عَبداً لِلحُسینِ عِندَ ذا

وَ العَــــبیدُ لا یُــعاصِی رَبَّــها

من از آن موقع غلام حسین بودم، و بندگان نافرمانی اربابشان نمی کنند

شَجعَتی کانَت لِقومی الکِلاب

وَ أبــــی أشجَعُ أنصارِ الشَّبَاب

شجاعت من بخاطر قوم (مادرم) بنی کلاب است، و پدرم که شجاعترین جوانان انصار پیامبر بود

أنـــــا مَــــع إخوَتیَ العــــــَونُ فَـــــلا

نَذهَبُ حَولَ مَدینَه، لا حُسَینٌ بَعدَها

من با برادرانم یاریگر حسینیم، پس به مدینه بر نمی گردیم، (مدینه ای که) حسین بعدش نباشد

رُقــعةُ الهاشمِ إبنُ الحسنِ

عبدُ العبّاس، عظیمُ المِحَنِ

این ورق پاره ی هاشم پسر حسن است، غلامِ عباس، که محنت بزرگی دارد.

تمّ إنشائه فی 27 جمادی الاول1431 بعد العود من الکربلا

تکمیل شعر در تاریخ 22/2/1389 در بازگشت از کربلا  

   هاشم مالکی    

شعر عربی/حضرت معصومه

800x600

شعرعربي 3

يا حضرت معصومه(س)[1]

کانَ مدينةُ القم

لا شُبهةً و لا شکّ

شهر قم بدون شک و شبهه....

مَنزلُ بِنتِ موسي

لََها مَطارُ المَلَک

محل اجلال نزول دختر موسي بن جعفر(ع) است که بر آن محل؛ پروازگاه ملائک است

يطوفُ حَولَ الحَرَم       

کما يدورُ الفَلَک

ملائک دور حرم(اين) طواف مي­کنند، همانگونه که فلک را دور مي زنند

حَريمُ أهلِ بَيتٍ

لَنا شَريفٌ و لَک

(قم) حريم اهل بيت(ع) است و براي ما و شما شريف است

إذا أَرَدتَ خَيراً

بِآلِهِم تَمَسَّک

هر گاه خيري خواستي، به خاندان آنها تمسک کن

بابُ الحَوائِج هُنا

مُنکِرُهُ قَد هَلَک

باب الحوائج اينجاست، هر کسي منکر آن است هلاک مي­شود

مَرکزُ عِلمِ صادِق

في عَصرِنا بِلا شَکّ

­­­­­­­ بدون شک (اينجا) مرکز علم امام صادق(ع) در عصر ما است

بَرکةُ بِنتِ موسي

جاريةٌ لَنا لَک

برکت دختر امام موسي کاظم(ع) بر ما وشما جاري است

لِزائِري قبَرِها

عِنايةٌ کَالفَدَک

براي زائرين قبرش عنايتي مانند فدک(بهشت برين) است

اُلُوفُ حَجٍٍّ لهُم

وَ لکِن إِن کانَ لَک

­­­­­­­هزاران حج براي آنها است و لکن اگر براي تو (خدا) باشد

وَ کَسبُ عِلمِ طه

بِبَرکَهٍ هُنا لَک

کسب علم پيامبر (ص) در اين شهر، به برکت اين مکان از شما است

يا رَبِّ زِد عَلَينا

مَعرِفة و عِلمَک

پروردگارا علم و معرفتت را بر ما بيفزاي

فَاقضِ لَنَا الحَوائِج

بِحَقَّها و فَضلَک

حوائج ما را برآورده کن، به حق اين بانو و فضل خودت

وَ هاشِمٌ عَبدُکَ [2]

لا رَيبَ فِيهِ لا شکّ

و هاشم بنده­ي توست، بدون شک و شبهه

دوم آبان هشتاد و هشت

التماس دعا



[1] - اين شعر را به دستور استادم حضرت آيت الله حاج شيخ محمد جواد فاضل لنکراني(زيد عزه) سرودم.

[2] - هاشم مالکی, مدير وبلاگ بوي سيب: www.purya.parsiblog.ir

شعر عربی/دنیا

800x600

شعر عربی 2

این دومین شعر عربی بنده است که با استفاده از محتوای آیات و روایات ساخته شده و لکن بخاطر کثرت موارد و شهرت مفاهیم از درج آدرس­ها خودداری کردم.

دنیا

یا لَلعَجب من دنیاک

مانعةٍ عن عُقباک

تعجب است از دنیای تو که مانع آخرتت شده

کَم مِن مَزید مالٍ

ما مِن الهٍ انهاک

چقدر مال زیاد می­کنی؟ چیزی که تو را از خدایت باز می­دارد

فَوقَ فُضولِ فَضلٍ       

حُبُّ المقامِ اَبلاک

بالا تر از هر زیادی، محبت مقام است که تو را می­­ آزماید

لا خَوف لِلآخِرَة

بَل مُنکِرٌ لِعُقباک

از آخرت نمی­ترسی، بلکه منکر آخرت هم هستی

فی یَقضَةٍ وَ نَومٍ

عِندَ المَسا و یَوماک

در خواب و در بیداری، در شامگاه و صبحت

َفإن زَرَعت خَیراً

کانَ الجِنانُ مَثواک

اگر خیری بکاری، بهشت جایگاهت خواهد بود

وَ إن شَکَکتَ عنها

النّارُ کانَ مَأواک

اگر در آن شک کنی، دوزخ مکانت باشد

فَإن مَنَعتَ عَن نار

اَسرِع لِجَنََّه رِجلاک

اگر توانستی از آتش جهنم دوری کنی، پاهایت را بسوی بهشت بشتابان

وَ کانَ لِلشَّیطانِ

حَقٌ لِدِین و دُنیاک

برای شیطان در دین و دنیایت حقی است

اِغتَنِم عن حیاتِک

قبلَ حُلولِ مَوتاک

قدر زنده بودنت را بدان، قبل از اینکه زمان مرگت فرا رسد

و عِندَ مَوتٍ حَسرَة

لِإِنفِتاحِ عَیناک

در هنگام مرگ پشیمانی است، بخاطر این که چشمان برزخیت باز می­شود

وَ کانَ فَوزَ عُظمی     

المَوتُ عِندَ مَولاک

برای مولایت علی(ع)، مرگ رستگاری بزرگی است

قال حُسَینُ بنُ عَل[1]

عفاًً لَکَ و دُنیاک

حسین بن علی فرمود: خاک بر سر تو و دنیایت(در چنین حال)

و یَشفَعُ العاصِیَ

حُسَینٌ بنُ مَولاک

و او گناه کار را شفاعت می­کند، حسین پسر مولایت (علی«ع»)

وَ هاشِمُ بنُ الحَسَن

یَحتاجُ مِنکَ الدُّعاک

و هاشم پسر حسن[2] به دعایت محتاج است

سرودم در تاریخ 29 و30/7/88

التماس دعا



[1] - سید الشهدا (ع) حسین بن علی (ع)، به خاطر تنگی قافیه حرف یاء حذف شده

[2] - حقیر فقیر سراپا تقصیر کمتر از حصیر،  مدیر وبلاگ بوی سیب:  www.purya.parsiblog.ir

شعر/پند نیکو

800x600

پند نِِیکو

14 بیت  شعرعربی به نیت چهارده معصوم(ع)

أهدی هذَا الشّعر إلی رَسولِِِ الله(صلی الله علیه وآله) و الأئمةِ المعصومینَ (علیهم السلام) مِن وُلدِه والعُلماءِ و الشُُّهداء، سیما إمامِنا الخُمینی(ره) و مَراجِعِ العِظام، سِیما حَضرتُ آ یةِ الله العُظمی السّید مُحمّد الفاضِلِ اللّنکرانی(ره) و وَابنُهُ الفاضِِل، اُستاذی الکَریم، السّید مُحمّد جَوادَ الفاضِلِ اللّنکرانی(حفظه الله) الذی بشّرَنی بِهذا وَ اَعانَنی عَلی شِعری وَ سَائرِ أساتِذَتی، هذا أوّلُ شِعرٍ أنشَدتُ فِی حُبِّ آلِ مُحمّدٍ  بکلماتِهم و القرآنِ العظیم (1)، بلِسانٍ عَربی مُبینٍ(2).

 

المَوعِظةُ الحَسَنَة (3)

پند نیکو

فَإن فَعَلتَ ما بِهِ العلامَة

فَالنّدمُ حَقٌّ لَکَ وَالمَلامَة (4)

«اگر کاری که علامت ممنوع دارد، انجام دادی پش یمانی و ملامت حق توست»

الظّلمُ وَ العِجلَة خُلقُ الإنسان(5)        

فی التّرکِ عَن مَفاسِدٍ سَلامَة(6)

« ستم و عجله از خلقیات انسان است، در ترک از مفاسد سلامت شماست»

لا تَقربُوا الصّلوةَ فی الکُسالی(7)

هذا وَ إن صَعبٌ وَ لکِن هَامَة(8)

«در حالیکه کسالت دارید نماز نخوانید، ا ین کار هر چند سخت است و لکن بهتر است»

الفَضلُ فی الصّلوةِ بِالجَماعَة(9)

وَ لکِن إن کانَ مَعَ الإمامَة(10)

«فضل در نماز به جماعت است، و لکن اگر آن نماز با اعتقاد امامت باشد»

إنَّ کِتابَ اللهِ حَقّ(11) و لکن

اللهُ  یهدی مَن لَهُ الإمامَة (12)

«همانا کتاب خدا قرآن حق است، لکن خداوند کسی را که معتقد امامت هست هدا یت می کند»

للهِ أسماءٌ حَسَن(13) وَ ما هُنّ

هَلِ النّبی وَابنائُهُ العِظامَة(14)

«خداوند اسمها ی ز یبائی دارد، آنها کدامند؟ آیا پیامبر و فرزندان بزرگوارش نیستند؟»

وَ جالِسِ العالِمِ وَ اهلِ تَقوی(15)

 یز یدُ فی عِلمِکَ لا نَدامَة(16)

«با علما و اهل تقوا همنشین باش، چرا که بر علمت می افزا یند و پشیمانی ندارد»

عَلامَةُ الدینِ بِصِدقِ الحَدیث

وَفاءُ عَهدٍ مَعَ رَحمِ العامَة(17)

«نشانه دین راست گوئی ، وفای به عهد، همراه با رحم بر عموم مردم (ضعیفان) است»

قَد کانَ فی رسُولِ حقٍّ اُسوَة(18)

کانَ سِراجُ المُؤمِنینَ العامَة(19)

«به تحقیق در رسول خدا الگویی هست، او چراغ هدایت برای عامه مردم است»

وَ  ینبَغی لِلمُؤمِنینَ الطاعَة(20)

عَنِ النّبی وَ عَن عَلّی لاَ العامَة(21)

«و سزاوار است برای مؤمنین پیرو ی کردن، از پیامبر و علی، نه عامه مردم »

النّاسُ مَشغولٌ بِدُنیا (22) وَ هل         

کانَ لکَ الشّغلُ بِهِ القیامَة (23)

«مردم مشغول امور دن یا یند، و آ یا برا ی تو مشغول یت ی به آخرت است؟»

کُونُوا لَنا زیناً وَ لا تکونوا

شیناً بِلا فَضلٍ و لا کَرامَة (24)

«زینت برا ی ما باشید و ننگ نباشید، بدون فضل و کرامت»

إن شَکّ فی فِعلِ أخیکَ مُؤمِن

الأصلُ فی فِعالِهِ السّلامَة(25)

«اگر در کار برادر مؤمنت شک کردی، اصل در کارهای او سلامت و صحت است»

العِلمُ والتّقوی جَناحُ الطّالِب(26)        

هل کَانَ فَضلُ العالِمِ العَمامَة

«علم و تقوا دو بال برای طالب علم است، آیا فضل عالم به عمامه است؟»

 

اثر الحقیر الفقیر: هاشم المالکی القزو ینی الخیارجی(27)

پی نوشت:

(1) سوره حجر / 87   (2) سوره شعراء/195  (3) سوره نحل/125  (4) بحارالأنوار/74/ 212    باب وصية أميرالمؤمنين إلى الحسن  (5) سوره نساء/28 و سوره انبیاء 37  (6) مستدرك‏الوسائل/17/42/ باب تحريم العصير إذا أخذ مطبوخا  (7) سوره نساء /142   (8) سوره بقره/45  (9) سوره بقره/43  (10) الكافي/2/18 / باب دعائم الإسلام (11) تهذيب‏الأحكام /9/174/  باب الوصية و وجوبها (12) سوره رعد/7  (13) سوره اعراف/180و طه/8 و اسراء/ 110 و...(14) بحارالأنوار/25/4/ باب بدو أرواحهم و أنوارهم (15) مستدرك‏الوسائل/8/328/ باب استحباب صحبة خيار الناس (16) بحارالأنوار/ 1/198/ باب سؤال العالم و تذاكره (17) الكافي/ 2/ 669/ باب حسن الصحابة و حق الصاحب (18) سوره احزاب/21 (19) بحارالأنوار/36/217/ باب نصوص الله عليهم من خبر (20) سوره نساء /59 (21) سوره مائده/55 (22) الكافي/ 5 /312/ باب النوادر (23) بحارالأنوار/70/131/ باب حب الدنيا و ذمها (24) وسائل‏الشيعة/12/ 8/ باب وجوب عشرة الناس حتى العامة (25) المقنعة /710 (26) من‏لايحضره‏الفقيه/4/402/ و من ألفاظ رسول الله  (27) وبلاگ بوی سیب:   HTTP://PURYA.PARSIBLOG.IR