شهادت امام علی(علیه السلام)
کشــتند عــلی را، همـــراه نبی را
معـنای شـب قدر، سردار و ولی را
مظــــلومِ بـــعالم، مأنـوس بــخاتم
بخشـنده ی ظالم، آن عـبد صفی را
آن عــابد خالــص، وآن زُهـد مجسّم
آن طــالق مَــنسب، دنــیای دنـی را
کشـــتند پــس از او، اولادِ کِـــرامش
هـــم باقر و صادق ، هم نیز نـقی را
ای فالــق الإصباح، وی خــالق جنّت
دِه بــاغ جَنـــانت، دلـــدار عـــلی را
هاشم مالکی
92/5/6
شب قدر ما
در لیــــله ی قـــدر بوی بـــاران آید
در خـــلوت او صــــدای یــــــاران آید
هر کس به زبان خویش حرفی دارد
امــــا نظــــر تو ســــــــوی زاران آید
از حــــق طلبــــیم عافــیت در دنیا
زیــــرا که نـِـــدا ز غم گــُـساران آید
بنــــمای رخ جــــنان خــود را بر ما
زان پـــس سوی تو بانــک نزاران آید
افســوس که تا روی جنان را بینیم
بانـــک جرسِ اجـــل ز فـــــاران آید
کن پـــــاک مرا ز بعد آن مــرگم دِه
آنـــگاه که صــــوت سوگـــواران آید
لطــــفی بنـــما و بگذر از این بنده
کــــن فرض که او ز سـربداران آید
هاشم مالکی
31/4/92
میلاد امام حسن مجتبی(ع)
شــد نیمه ی ماه رمضــان یا مولا
بگذاشت قدم به این جهان یا مولا
سبــــط نبی و کـــریم آل احــــمد
مظــــلومِ مدینه زان زمــان یا مولا
خشــنود شدند اهلبـــیت عصمت
زین تحـفه ی شیرین جنان یا مولا
تبـــریکِ دگر به مادرش می گـویم
بر فاطـــمه آن فخر زنــــان یا مولا
ده عیــــدی ما امر فـــرج الساعة
همـــراه شـــفای کودکـان یا مولا
آن طـــفلِ مریـضِ دردمندِ معـصوم
بنـــــما تو رها از سرطـــان یا مولا
خشــــنود نمـــا تو والـــــدین او را
چون کـودک خود ز شیعیان یا مولا
هاشم مالکی
29/4/92
دست تو
کــــاش من گردم فـــــدایِ دســـت تو
خــــوردن ضربت، صــــــدایِ دســـت تو
بشکند دستی که دستت را شکـست
فرشــیان را دست، از عرشت گُسست
گشـــت عــالم با غــــروبت تیــــره روز
قلب مــا پر شــد از انـــدوه و زِ ســـوز
دخــــتر رحمت شـــد آنجا لاله گــــون
کـــاش می شد دشمن آنجا سرنـگون
عــرش مشــتاقت، مــلائک بیــــــشتر
گـــشت گریــــانت، پدر زان پیــــــشتر
عــــالــم و آدم عـــــــزادار تــــو شــــــد
خـــــاتم خـــــوبان خریــــــدار تو شـــــد
تا قیـــــامت داغ تــــو در قلب مـــــاست
مـــی نگـــردد قدِّ مــــن از داغ، راســــت
هســــت شاهـــــد آن خــــداوند حکـیم
شیعــــــیان را مــــژده دادم مــــــا تکـــیم
خـــوش بحــــال من شدم، همـــکیشتان
بر خــــودم بالــَـــم شــــدم، درویـــــشتان
مــــن نمی خواهــــم بهــــشتِ بی شما
هســت جنــّت، هر کــجا هســــتی شما
باشــــــــد آن روز قیــــــامت در ســـــــــرا
جـــــا دهی در بیـــــــن یارانـــــت مـــــــرا
هاشم مالکی
26/12/1391
بهار دلنشين
بهار دل نشين آمد، خوش آمد
نگار گل نشين آمد، خوش آمد
گل و بلبل به همراه شــکوفه
به تزيين زميJن آمد، خوش آمد
شود هر ساله نو گلهاي بستان
به تدبير مـــکين آمد، خوش آمد
دوباره مي رســـد هنگام تغيير
گل و بلبل ببـــين آمد، خوش آمد
پس از خشــــکيدن برگ درختان
گل و سبزه چنين آمد، خوش آمد
تقلّب در زمــــين و در زمــان شد
تدبّر از اميــــن آمد، خــــوش آمد
چه خوش باشد تحوّل در دل من
که احسن با امين آمد، خوش آمد
کند سر ســــبز رُخسار زمين را
خدا در گل ببــــين آمد، خوش آمد
مگر فصــــل دگرگــــوني نگـــشته؟
چرا گشته، پس اين آمد، خوش آمد
اگر ســــاقي مرا جام جمــــي داد
به لطفش از رهين آمد، خــوش آمد
کنون ايام عيـــد و فصـــل گــل شد
زمين را اين چنين آمد، خـــوش آمد
طــــرَب، شـــادي، شِـــکَر، شُـکر
خــدا را آفـــــرين آمد، خـــوش آمد
شـــود آيــــا گـل يـــک دانـــــــه آيد؟
بگويم هُش که هين آمد، خوش آمد؟
گــــر از هاشم ندائـــــي بر نخــــيزد
بگـــــو مولاي ديـــــــن آمد، خوش آمد
هاشم مالکي [1]
قم مقدسه- 13/12/88
اين شعر در 14بيت تقديم به 14 معصوم(ع) در روز ميلاد نبي مکرم اسلام و صادق آل محمد سروده شد[2]
[1] - منظور از آن گل، حضرت ولي عصر(عج) مي باشد که با آمدنش زندگي بشريت بهار مي شود
[2] - اين شعر در وبلاگ روستاي خيارج نيز مي باشد: www.khiaraj.parsiblog.ir
نوروز باستانی
آمد بهار و شـد شکوفا باغ و بستان
بلبل صدا زد غنچــه ای را در گلستان
من مـدتی در انتـــظارت غصه خوردم
بگشای لب، رخ بر نما بر جمع مستان
12/12/1391
هاشم مالکی
شعر مرغ سحر
ای دوست تو هُش باش و بشو مرغ سحرگاه
چــــون خلوت رب شـــد، بنــــما ناله بــه درگاه
قــــرآن بــــــمن اینــــــگونه بفـــرموده حبـــــیبا
محـــــمود نگردی مــــگر آیـــــی به بـَـــر َم گاه
22/12/1391
هاشم مالکی
تصنیف مرغ سحر
اشتباه نکنید، من خواننده نیستم، خواستم صدایم را در محک آزمایش بگذارم، مدتهاست که کار صوتی محدود می کنم، با تلاوت قرآن از سال 69-70 شروع کرده ام و در کنارش آواز و مداحی هم کار کرده ام، البته نه به صورت حرفه ای، بلکه عشقی، تقلید صدای اساتید، خصوصاً استاد شجریان در موسیقی و استاد مصطفی اسماعیل در قرآن و استاد حاج منصور ارضی در مداحی از برنامه های جنبی بنده بوده. در این پست شعر مورد علاقه ی خودم، تصنیف مرغ سحر را به تقلید از استاد شجریان اجرا کرده ام.
بخشی از شعر ملک الشعرای بهارکه در تصنیف خوانده میشود، به این شرح است:
مرغ سحر ناله سرکن، داغ مرا تازه تر کن
ز آه شرر بار این قفس را بَر شِکَنُ و زیر و زِبَر کن
بلبل پَر بسته ز کنج قفس درآ، نغمه ی آزادی نوع بشر سُرا
وَز نفسی عرصه ی این خاک توده را پر شرر کن
ظلم ظالم، جور صیاد آشیانم داده بر باد
ای خدا، ای فـلک، ای طبیعت، شام تاریک ما را سحر کن
نو بهار است، گل به بار است، ابر چشمم، ژالهبار است
این قفس، چون دلم، تنگ و تار است
شعله فکن در قفس ای آه آتشین
دست طبیعت گل عمر مرا مچین
جانب عاشق نِگَهای تازه گل از این، بیشتر کن
مرغ بیدل شرح هجران مختصر، مختصر کن
بد نیست بدانید که این تصنیف را خوانندگان زیر هم اجرا کرده اند که بنده جزو آخرین هاشان بوده ام:)
لینک دانلود با صدای استاد شجریان
لینک صدای من بدون آهنگ
لینک صدای من همخوانی با استاد 1
لینک صدای من همخوانی با استاد 2
البته صدای ما خیلی خوب نیست، در کودکی عمل جراحی لوزه کرده ام و نمی توانم اصل صدایم را اجرا کنم و بضاعت ناچیز ما همین است:)
خدای من
حکـــایت شـده عارفــی با صــــفا
سرش زیر و آهسته گفت ای خدا
مـــــنِ ناتـــــوان را تــــوان داده ای
به خشکیده چوبی تو جان داده ای
چگـــونه تو را شــــکر گویم چنـــین
که تســخیر من شد زمـــان و زمین
به ســردی و گرمــی عدالت کنــی
به تلــخی، حَـلاوت عنــــایت کنـــی
بود مــــهر تو بیــــش از مـــام ِمـــن
و قهــــرت بود نیـــش در کـــام مــن
کریمـــــی و ستـــــّاری و مهــــربان
عظــــــیمی و غفّــــاری و جـــاودان
بود نعــــمتت بر مـــن اینک تمــــام
نمــــا لطفت اکنــــون بمن مسـتدام
تویـــی مستــــحق پرستـــــش و یاد
مــــرا بنـــدگی افتــــــخار از تــــو باد
تو رحمـــــانی و مــــالک و خالــــقی
ســــلام و شهــــیدی و بس رازقــی
عــــزیز و حکــــیم و بصـــیری بـه ما
علــــیم و خبــــیری ، تفـــضّل نـــما
غنــــیّ و حمـــید و سمــیع و رؤوف
به مخــــلوق عالم یکـــا یک عطــوف
غفـــور و ودود و مسبــــَّح توئـــــی
عفــــوّ و کـــتوم و مقـــدّس توئـــی
نبــــاشد کســــی کفــو او در جهان
مکـــــانی نبـــاشد، و نه در زمـــــان
نزائیــــده او را کســـی و ندارد وَلــد
بـــوَد ربّ واحــــــــد و ربّ احـــــــــد
بود فخــــر هاشـــم که او بنـده است
و خورشـــید بر بنـــده تابنــــده است
هاشم مالکی
17/11/1391
صلوات بر پیامبر(ص)
صلّی الله علی محمد، صلّی الله علی النّبی
و عــلی عتــــرة أحـــمد ، و عــلی آل النبی
نحـــن من شیـــعة أحمد، و من أتبـــاع علی
نذهــــب خــیرَ طــــریق ٍو هـــو أمـــرُ نبـــی
کلّـــنا فی إنتـــظار، عـــن ظهـــور ٍمهــــدوی
کـــان من أولاد أحـــمد، خُلـــقه خُــلقُ النبی
یبســط العدلَ علـــی الأرض، بعـــدل ٍعلــوی
یهـــدم الظّـــلم مــــن الارض، بأمـــر ٍنبــــوی
نتمــــــنّی مـــن إلــــــه، و هـــو ربّ النـــبی
درک مـــــولی العالمـــــین، إبن أبنــــاء النبی
صلّی الله علی محمد، صلّی الله علی النّبی
و عــلی عتــــرة أحـــمد ، و عــلی آل النبی[1]
هاشم مالکی
18/11/1391
[1] - ترجمه شعر: درود خدا بر محمد، درود خدا بر پیامبر، و بر خاندان احمد و آل پیامبر/ما از شیعیان احمدیم و از پیروان علی، افتخار است این که پیروی می کنیم از علی و محمد/ و از اولاد علی و از اولاد پیامبر، بهترین راه را می رویم و آن دستور پیامبر است/ همه ی ما در انتظار ظهور مهدوی هستیم، از فرزندان احمد است،و اخلاقش اخلاق پیامبر است/ عدل را در زمین می گستراند، به عدل علوی، ظلم را از زمین می کنَد به دستور پیامبر/از خدا می خواهیم که او پروردگاه پیامبر است، درک کنیم مولای دو عالم، پسر پسران پیامبر است.
بهار انقلاب
آمــــد بهار انقــلاب و زد شـــکوفه، غنـــــــچه هایش
گلـــهای سرخی را که افتــــادند کوچه، دانــــه هایش
شد بوستان، این کشور از ایثار ایشان، گـشت گلشن
خشــــکید بنیاد ســــتم، از کار ایشـــان، رفت دشمن
هاشم مالکی
17/11/1391
شهادت و امامت
شـد کشته امام عسگری، وا ویـــلا
در غـربت و حبس آن دغی، ســـامـَرّا
انـــدوه تو جان فزاست، عالــَــم گیرد
بـــر خالق مـن رواست، جانــــم گیرد
دلـــــگرم ِ ولایــــت ِ ولـــیِّ عــــــصرم
او صــــاحب قــصر و من، صبــیّ قصرم
صـــد شکر که مــن، مُرید او گــــردیدم
او مشـــــــتری و، خــــرید او گــــــردیدم
جــــــانم نبــــوَد، قـــــابل ِ بر قـــــربانی
گــردیده در این حصـــــر ِ زمین، زنـدانی
مــــــن ذرّه بُــــدم، که پر بهـــــا گردیدم
شـــرمنده شـــدم، ز او جــــدا گــردیدم
ای رب برســــان، تو مهـــدی موعـــودت
امّـــید جهان، مُشـک و گــل عنبر، عُودت
مــــا را ز غـــم و ماتم دنیـــــــا بــرَهــان
آن منــجی دل، به حـقّ زهـــــرا بـرسان
آغـــــاز امامتــــــش، مبــــــارک باشــــد
با حـــــــمد و عبـــــادتش، تبــارک باشد
تبــــــریک دگــــر به شیعـــــیانش بـــادا
خشــــنودی جمـــــله پیــــــروانش بــادا
اکنـــــون که شـــده، عید ولایت بر مــــا
بر جمـــــله ی شیعــــیان عنایت فرمــــا
هاشم مالکی
30/10/1391
انتخاب آزاد
در انتخـــــاب أصلـــــــح، باید کنیم دقّـــت
زیرا کــــه صالحین را، قلبیست پر ز رقّــت
بی تهـــــمت و تبانی، باید قدم گـــــذاریم
بر روی برگـــــه ی رأی ، رنگ قلم گـذاریم
با انتخــــــــاب بهتــــر، یاری کنیم رهــــــبر
آمـــــال آن ولـــــی را، از بــر کنیم، از بـــــر
بایـــد نمـــــود خدمت، در راه دین و مـــلت
از مـــــا به دور باشــــد، ماندن اسیر ذلّـت
مــــــا پیرو امامیــــم، در اعتقاد و مذهــــب
شــکی بخود نداریم، این است اصل مکتب
هــــرگز نبوده ایــــران، یک انتخاب بـــــسته
کـــازاد گردد اکنون، از دست حزب و دسـته
گــــویند جمـــــــع نــــادان، باید کـــــنید آزاد
از دســــت عـــده ای خاص، باید زنید فـــریاد
آنکس که خود بدینسان، گشته رئیس مردم
اکنــــون زند کنایه، نیــــشش چو نیش کژدم
مــــــا تابع ولــــــیّ و، در خطّ رهبر هستــــیم
از پــــیروی دشمن، چـــندی بود که رستـــیم
با رأی قـــــاطع ما، دشــمن شود هـــــراسان
گــــــوید شده تقـــلّب، قــــزوین یا خــــراسان
مــــا اعتــــــماد داریم، بر خـــــــادمین مـــــلت
هـــــرگز نمی پذیریم، خواری و ننگ و خــــفّت
شـــو دور از بر ما، ای دشـــــمن بد انـــدیش
ما خــــیر خود بدانیم، بهتر ز دشمن خــویش
هاشم مالکی
26/10/91
با رهبری
با مدعی بگوئید، حرف از ولی مزن تو
این حرف بر تو ناید، حرف دگر بزن تــو
بـــر کودکان نشاید، گفتــــار در ولایـت
بایـــد رونــــد بازی، یا خواندن حــکایت
گـــر پیـــرو امامی، باید تو خد بدانـــی
با پیـــروی ز رهبر، در خط حق بمــانی
در حـفظ کشور خود، باید کنیم ایثــــار
با جان و با دل خود، گردیم همــدل یار
گوئیـــــم بر ولایت، از تو بما اشــــارت
تـــو نایب الامامی، از ما بود اطاعــــت
امـــروز تو امیری، بر مسلمین عالــــم
حـــرف تو حکم باشد، از ابتدا به خـاتم
خواهیــم از خداوند، عمرت طویل گردد
هــم دشمن ولایت، خوار و ذلیـل گردد
در این زمان غیبت، حُکمت دلیل باشد
همـــراهی ولایت، اصل اصیــــل باشد
یا رب بحــق زهرا، بر ما رسان ولی را
فرزند عســـکریّ و ذخیره ی نبــی را
هاشم مالکی
20/10/91
یا اهل الکرم
یادتان باشد که ما هم بوده ایم
زیر ظلِّ مهرتان آسوده ایم
گر چه باشد دستمان سوی شما
دستمان گیرید ما آلوده ایم
8/8/91
مالکی هاشم
نوای ناله
چندی است صدای لاله را می شنوم[1]
آوای غم از پیاله[2] را می شنوم
از بس که درون سینه ام اندوه است
آواز ضعیف واله[3] را می شنوم
گویند که ای دوست چرا محزونی
گویم که حزین ناله را می شنوم
زان روز که خلقت به منش نوبت شد
افغان نیِ مُچاله[4] را می شنوم
از تنگی دل سوی خدا باید شُد
کاندَرز هزار ساله را می شنوم
گفتند که ای دوست مخور غم، خوش باش
گفتم غم صد مقاله[5] را می شنوم
نا خورده می و مست اَلَستیم همه
از دور صدای ناله را می شنوم
خوش باش که در بزم طربناک دلم
من نغمه وا اِزاله[6] را می شنوم
افسردگیم ز فعل و کردار من است
نجوای هَزار کاله[7] را می شنوم
روزی که مرا سوی جَنانم ببرند
آنگاه نَزار ضاله[8] را می شنوم
آنگه که شدم مطمئن از عاقبتم
پر گشتن گل ز ژاله[9] را می شنوم
یا رب مکن از لطف پریشان هاشم
زیرا که نوای ناله را می شنوم
سوم و چهار آبان هشتاد و هشت
قم مقدسه
[1] - گاهی انسان در درون خدا نداهائی می شنود که ممکن از خبر از تحول درونی باشد
[2] - جام می و خون دل هر یک به کسی دادند/ در دایره قسمت اوضاع چنین باشد(حافظ)
[3] - پریشان و افسرده(سرگردان)
[4] - کسی که سخت تحت فشار است؛ یا کسی که در حال فشار قبر ناله می کند
[5] - نامه اعمال و سرنوشت انسان است
[6] - از بین رفتن و نابودی غم و غصه ها
[7] - صدای بلبل در زمین کوچک، یا باغ کوچک
[8] - ندای نا امیدانه گمراهان و پریشان حالان
[9] - شبنم اشک ، کنایه از طرب و خوشحالی
رضای راضی
راضـی به رضا گشته ای و عازم دیدار
فانیِّ خــــدا گشته ای و عاشق دلدار
با آن که جهان نزد شما بحر عمیق است
غم های زمان، نزد شما موم رقیق است
مــأمون دغــل باز، تـــرا کُشته به غـــربت
مـــلعون ستم کار، فـنا گشته به نِکــــبت
امــــروز بود مشهد تو، قــــبله ی آمـــــال
گــــــور سیه قاتل تو، پَست و لگد مــــال
ای کـــــاش کنی پاک مرا، وقت زیــــــارت
یـــــا موقــع مــــردن بنمائی، تو عنــــایت
از بُــــعد طریق و فِـــــــتَن، آخــــر دنـــــــیا
ســخت است مــرا دیدن تو، در غم و تنها
مــــا را به شما هست ارادت، گل زهــــرا
الــطاف شـــما هست بما، در همه غم ها
ای آن که جهان دست شما هست محقّر
هرگز نسِزَد شیعه شود ز غـــــم مــــکدّر
بگــشای گِـــره ز کـار ما شاه خـــــراسان
مگــــذار مـــرا بین غُصَص مات و هـــراسان
گــــویند به مـــشهد، تو غریب الغــــریائی
مـــهدیست غــــریب و تو کــریم الکرامائی
دهه ی آخر صفر
هاشم مالکی
16/10/91
در کنار بستر
آه از آن درد کــــه داری و غــمت پنـــــهان است
خواهـــــرت بهر مــــداوای تو بس حیـــران است
سبــــط اکبر شده مســـــــموم و نباشد چـــاره
قفـــسِ تنگِ تنش جـــــلوه ای از زنــــدان است
بایـــــــــد آزاد کــــــــند خویشتن از بند گــــــران
مـــرگِ از غـــــم به از آن دامگه رنــــــدان است
سبـــــط اصغر به برَش گریـــــه کند با خــــواهر
دشمنش گوشه ی دیگر به غمش خندان است
گـــویــــد آن سبط نبی گریــــــه مکن از برِ مـــن
عـــــرش و فرش از غم تو روز دهم گریان است
ســـر مـــــن هست به دامــــان برادر، جانـــــم
ســـرت آنــــروز بخاک غم طف قــــــربان است
تـــن مــــن سالم و در خانه ی خود می باشم
تــن پر زخـــــم تو آنــــروز بخون غلــــطان است
خواهـــــــرا صبر کن این غُـــــصّه تمامــــی دارد
حسنت، غــصّه ات امشب به پدر مهمان است
در آستانه 28 صفر
هاشم مالکی
11/10/91
دیدار دلدار
اربعـــــین روز ملاقات دو اخـــــــــــتر باشد
زائـــــــرش قاصدی از جانب مــــــادر باشد
در کــــــــجا رسم بر این منـــــــــوال است
همـــره قافله ای جعبه ای از ســــر باشد؟
اولــــین پرسش مولا ز اسیـــران این است
تـــا به کی غـــــصه ی بابا غم دختر باشد؟
خــواهرش بر سر خود می زند و مـی گوید
دخـــــترت مانـد در آنجا که گل اخــتر باشد
بـــــهر آن مـــــــردم بی بهره ز اولاد نبـــی
دختـــــرت فاطـــمه ی ثانی و کـــوثر باشد
جای غــــــــم نیست در ایــــنجا بـــــــر من
ســــــر بابا به خرابــــه غـــــم دختر باشد؟
ظــــــالما صــــبر کن این طـــــفل یتیــــــم
خواهشش أب بود و دست شما سر باشد
مـــژده بر دخـــتر بیـــچاره ی او مـــی دادند
داخـــــل طشت مـــــراد توی دختــــر باشـد
تـــــا سر نــــــــاز پدر دید همان دم گفـــــتا
از کــــی این گونه ملاقات به دختر بـــاشد؟
انــــدکی با پدرش حـــرف زد آن دُر دانــــــه
ســـــر کناری و کـــــنارش تن دخـــتر باشد
در آستانه اربعین حسینی
هاشم مالکی
11/10/91
بدن برادر
تا پرده ی غم ز پیش چشمم نرود
رخـــسار نکوی تو ز قلـــــــبم نرود
خـورشـــــید بــتاب بر رخ زیـبــایش
تا چـــهره ی او ز فکر و ذهـنم نرود
یا رب من و این دشت بلا، تنهایی؟
این روح جدا از تن و جسمــم نـرود
ای ســبط نبی جای تو اینجا نــبوَد
گــــر من بروم لیک، که روحـم نـرود
آیا به خطورم نم این خــــاطره آمــد
زینب به کنار بدنت آید و حُزنم نرود؟
یـــــا رب بنما قبولِ کم از مـــــــنِ زار
این هدیه ی کم ز فکر و ذهـــنم نرود
هاشم مالکی
24/9/91
حسین تنها
گویــند حســـین بی پــــسر می گردد
شــــهزاده ی او دور پـــــــدر می گردد
ای جــــن و ملک مــــدد به او می باید
همــــنام علی شکسته سر می گردد
آن طـــفل رضــیع و کودک شش ماهه
مشـــتاق به آن تیرِ سه سر می گردد
عــــبدالَه و قــــاسم آن یتیمان حسن
چون ساقه گل شاخه ی تر می گردد
عــــــــباسِ علـــمدار و برادرهــــــایش
قــربانی اربــــاب و قــــــــمر می گردد
از جـــمع بنی هاشم و اصحاب غـــیور
هر یک به مصاف عشق سر می گردد
هاشم مالکی
30/9/91
این وبلاگ، نسخه دیگری از بوی سیب است، با طعم بلاگفا